Sporten uit angst

Fitness Artikelen

Algemene Fitness / Fitness Artikelen 67 Views

Volgens mij was ik 14 jaar dat ik mij voor het eerst inschreef bij een sportschool. Ik herinner mij het overwelmende gevoel bij het binnen lopen en hoe onder de indruk ik was van alle mannen, hoe groot en sterk zij waren en het zien van het gewicht wat zij tilden (hoe was iemand hier ooit toe in staat?). Er heerste op dat moment nog de stereotype verdeling, mannen in het powerhok, vrouwen aan de cardio.& & De enkele vrouw die het powerhok in durfde te lopen, was alweer gauw weg, vanwege het ongemak wat er gevoeld werd. Sindsdien in en uit diverse gyms geweest en nooit zo bewust stil gestaan bij de noodzaak of de gewoonte, je deed het gewoon. Maar nu ik continu& geconfronteerd word met het analyseren van de functie en betekenis van gedrag als psycholoog, ben ik er achter gekomen dat ik het niet perse doe omdat het gezond is, of als bezigheid. In alle eerlijkheid, besef ik dat ik moet sporten omdat ik mij sterk en competent wil voelen. Als ik samen met iemand een trap oploop, wil ik niet halverwege buiten adem zijn tegen de tijd dat ik boven aan kom. Ik wil als vrouw kunnen zeggen dat ik sportief ben, dat ik in staat ben om alle ballen hoog te houden, om sterk en onafhankelijk over te komen. En daarnaast, als ik niet genoeg beweeg en ik veel spanning ervaar, krijg ik last van mijn lijf.&

Comments